İmtihan Davası

Bu adı verdiler kendisine.Öyle uygun bulmuşlar. Hayat da bir imtihan davasıydı saniyesi saniyesine. Öyle ki bundan daha isabetli bir isim de verilemezdi .

"Önce karar verip sonra düşünmek" hoşuma gitti. Abartmamak şartıyla arada kullanılabilir. Biliyorum her şeyi fazlasıyla kullanıyor ve tüketiyoruz. Mavi değil tüketim huy oldu bizde de . Son kullanma tarihinin üzerinden de epey uzun zaman geçti.

Günlük yazıyorum 1 aydır falan fırsat buldukça işte. Günlük dediğim rastgele , günü gününe değil , karalıyorum. Adı günlük sadece. Dedim ki neden blog açıp oraya yazmıyorum. Nefsime yenik düştüm anlayacağın. Belki hayatta düzenli yürüttüğüm birkaç şeyden biri olur bu blog. Bi abla açmıştı tanıdık. Şimdi onu kontrol ettim 2 yazıdan sonra kepenkleri süresiz indirmiş. Hayır galyalılar hayır romalı kardeşlerim burada öyle şeyler olmayacak. Her ay yazıyoruz buraya düzenli.Emin değilim fakat umutluyum.

Velhasıl kelam uzun süredir yapmadığım radyo yayınını yapayım dedim 2 yıl geçti üzerinden neredeyse. Mikrofonu , kulaklığı , sitesi derken o işi de rafa kaldırdım. Hala eski radyo kayıtlarını dinleyip gülerim bu arada. Hatıraları seviyorum. Eski fotoğraflar, eski kitaplar, eski filmler.. eski olan her şey gibi güzeller. Geçmişe duyulan özlem neyin nesi acaba ? .Bu fıtratla doğrudan alakalı olabilir mi ?. Derin bir rüzgara aşılanmak dostları düşünmenin çarpıntısından mı ?. İsmet Özele de selam ederim.

Gece 12 ev arkadaşlarım ders çalışıyor. Ne çalışıyorsunuz lan dedim buraya okumaya mı geldik. Evet abi dediler okumaya geldik. Bu mevzuya hala ısınamadım. Geçte kaldım zaten.

Sorun sende değil güzel şehir sorun bende. Eskisi gibi değilim. Sende pek aynı sayılmazsın gerçi. Bu tatlı memlekette son demlerim. Özleyeceğim ve hiç geri dönmeyeceğim. Son kıyağım olsun buraya.

Siftahı yaptık bugün. Bu yazıyı sitenin girişine çerçevelettirebilirim. Zaman geçtikçe göze hoş gözükecek. Allah'a emanet.