Herşeyden biraz biraz

Daha geçen gün geçmişle ilgili birkaç şeyden bahsetmişken bugün yine aklım oralara gitti.Geçmişte takılı kalmaktan önümüze bakamıyor muyuz acaba diye düşünmeye başladım. Bu konuyu nihai karara erdirmemiz gerekiyor . Hoş, benim gibi sabit fikirli olmayan biri için bu hayli zor ama sonuca ne kadar yaklaşırsak o kadar iyi . En azından iskeleti oluşturabilirim. Bu burada dursun.

Cuma günleri haftalık iç muhasebe için bulunmaz nimet. Hutbe sırası belki de düşünsel anlamda en çok kilometre yaptığım zamanlar oluyor. Bu yüzden de cuma günleri daha bi tatlıdır.

Bizim savaşımızın pskolojik olduğundan bahsetmiştim. Düşmanımız da sürekli taarruz halinde. Savaştan galip çıkacak mıyız peki ? Göreceğiz... Her savaşın olduğu gibi bunun da bir sonu var elbet .Ölüm adı. Pek sevmem  hatta elimde olsa kendisiyle pek yüz göz olmamayı tercih ederdim.

Neyse ölümün üzerine pek konuşmaya gerek yok az çok aşina olduk hepimiz. Belki yaşamla ilgili bir kaç kelime edilebilir. Aliya İzzetbegoviç'in şu sözünü hatırlayalım ; "Hayat, inanan ve salih ameller işleyenler dışında hiç kimsenin kazanamadığı bir oyundur." Hayatın şifresi bu kadar basit evet ,  üç bilinmeyenli denklem falan da değil üstelik.

Konuyu dağıttın yine ne diye ağzımızın tadını kaçırdın ki şimdi.Oysa ben sizi rahatsız etmeye de gelmedim.

Ezelden beri hassasların güçsüz , kaba ve kırıcı insanların güçlü olduğuna inandırıldık Hala da böyle sanıyor olabiliriz.Ama durun ben bunu kabul etmiyorum . İnciterek güçlü olmayı, ezerek güçlü kalmayı reddediyorum. Kalıplar üzerinde tekrar düşünmeliyiz.

Sil o gözyaşlarını sen delikanlı adamsın ! . Akıt gözyaşlarını abim sen de insansın. Gülmek kadar ağlamanın da tadına varmalısın. Üzerinde biraz daha çalışılırsa vasat bir dörtlük çıkabilir buradan.

Yazı yine dağınık kaldı. Bir sonraki yazıya kadar reklam arası verelim. Parçaları birleştirmekte zorlanıyorum zira tek celsede sonuçlanacak dava değil bu.