Mutluluğu kovalamak var ya işte tam olarak bu tanım hatalı bence. Yani mutluluk yakalanacak birşey olmamalı. Mutluluk tam şu an. Geçmiş veya gelecek değil. Ya evet ya carpe diem ağbiii. Bilmiyorum belki de öyle. Adına her ne deniyorsa işte. Gelecek kaygılarından arınalım bi; tabi mümkünse. Şimdi arkama yaslanıyorum ve shaker'ıma doldurduğum suyu içiyorum. Çilekli supplement shaker'a öyle işlemiş ki içine su koysam bile hafiften çilek tadı geliyor ağzıma. Bu tadı seviyorum. Bak işte şimdi mutluyum. Yani mutluluğun sadece anlık olarak tanımlanabileceğini düşünüyorum. Arkaya yaslanıp shaker'dan su içerken çilek tadı almaktır mutluluk. Ama bir dakika sonrasının mutluluk planlarını şimdiden yapamam yapmamalıyım. Gelecekten kaygı, geçmişten pişmanlık duyup yaşadığım anın içine etmemeliyim. Evet bunu koca kafama sokmalıyım. Tamam bu kadar terapi seansı yeter. Fazla detaya da gerek yok ben ikna oldum. Seni bilmem.
Butterfly effect filmini izledin mi ? İzlemediysen özet geçeyim; kahramanımızın 8-9 yaşında yaptığı bir seçim 20'li yaşlarındaki hayatını kötü etkiliyor. Ve durumu düzeltmek için geçmişe gidip kararını değiştiriyor. Sonra tekrar aynı yaşa ışınlanıyor. Fakat bu sefer durum daha da kötüleşiyor falan filan. Özetle böyle. Yani bize önemsiz gelen bir kararın bile hayatımızın ibresini bayağı değiştirdiğine inanıyorum. Film ve gerçek hayatın tek farkı geçmişe gidip birşeyleri değiştiremiyoruz. Yapma yaa :d sesini duyar gibiyim. Neyse işte bize kalan gelecekteki kararları doğru vermek. Güzel filmdir.
Yazının başında Johnny Cash dedim ama buraya bunu iliştirmeden yapamayacağım. Hayatının sonuna kadar tek bir şarkı dinleyebileceksin deseler: